Marije Tolman

Marije Tolman (1976) is geboren in Beuningen en groeide op in een oude boerderij tussen de schapen, geiten en varkens. Ze studeerde grafisch en typografisch ontwerpen aan de Koninklijke Academie in Den Haag en Illustration & design aan het Edinburgh College of Art in Schotland. 

Bijzonder is haar samenwerking met haar vader, kunstenaar Ronald Tolman, met wie ze o.a. het prentenboek De Boomhut maakte. Dit boek werd enthousiast ontvangen en bekroond met het Gouden Penseel. 

Voor de Kinderboekenweek 2022 schreef ze het prentenboek ‘Egalus’, over een egeltje, de beschermheer van het bos.

Marije Tolman woont en werkt in Den Haag.  

Website: https://marijetolman.nl/
Instagram: @marijetolman

Foto: Ginger and the Wolf

Aan welk boek uit je jeugd heb je goede herinneringen?

“Muizensoep van Arnold Lobel. ‘Muizensoep’ is het verhaal van een muisje dat gevangen wordt door een wezel, die soep van hem wil koken. Dat vond ik vroeger zó eng dat het stiekem wel een beetje lekker eng was. De muis probeert daaraan te ontkomen door de wezel wijs te maken dat soep zonder verhaaltjes erin echt niet lekker is. En dan begint de muis te vertellen, over bijen die op een hoofd zaten. Hij vertelt over krekels die niet op wilden houden met sjirpen. En over een rozenstruik die zomaar in een stoel groeide. Het kleine muisje hoopt op die manier uit de soep te blijven. Ik heb dit boek wel duizend keer gelezen én voorgelezen aan mijn eigen kinderen.”

Las je zelf vroeger veel of tekende je liever? (Of had je andere hobby’s?)

“Wij woonden in een oude boerderij met schapen, geiten, varkens, poezen, honden, kippen. Mijn vader is kunstenaar en heeft een heel groot licht atelier aan huis. Een varkensstal verbouwd tot atelier.

Te midden van al het materiaal in het atelier mocht ik alles uitproberen: tekenen, schilderen, etsen, beeldjes. Ik heb veel etsjes, olieverfschilderijen en kleine bronzen beeldjes gemaakt, vanaf ongeveer 3 jaar oud. Heel veel kinderen maken van een homp klei prachtige beeldjes maar ik had het geluk dat mijn vader bevriend was met de bronsgieter. Hij mocht af en toe een kinderbeeldje mee laten gieten. Dan gooide hij zo’n beeldje gewoon bij zijn eigen grote werk en kwam hij een paar weken later trots met mijn beeldje plots in glimmend brons!

Ik was zowel buiten als binnen altijd bezig met maken. Buiten maakten we hutten, loopbruggen over de sloot, zelfgemaakte fietsen, fikkie stoken, broodjes bakken in ons eigen vuur, heel veel met de dieren klooien en bijzonder rare uitvindingen maken. We zijn ooit zelfs een keer bij de douane aangehouden, omdat mijn koffertje vol zat met rare uitvindingen. Dat was in Ierland, in de tijd dat de IRA erg actief was.

Een koffer vol met elektriciteitsdraden in klei gestoken, met kleine lampjes, lucifers, een aan-uit knop…”

Het thema van de Kinderboekenweek 2022 is Gi-Ga-Groen. Wat is je connectie met dit thema?

” De natuur is voor mij noodzakelijk om tot ideeën te komen voor mijn werk. Ik probeer twee keer per dag met onze hond Wolf een uur te wandelen aan zee of door het bos. Het liefst heel vroeg in de ochtend, als de stad nog slaapt. Ik woon en werk in Den Haag. Daar is gelukkig genoeg groen! Mijn atelier bevindt zich midden in het oude centrum maar het is een groene oase van rust omdat ik in een hofje werk, vol planten en bloemen. “

Je schreef het prentenboek voor de Kinderboekenweek 2022: Egalus. Kan je daar iets over vertellen?

“Egalus is eigenlijk bedacht door mijn dochter. Ze kreeg op de Montessorischool (bij de Da Vinci methode) de opdracht om een eigen mythe te schrijven en te tekenen. Ze bedacht een egeltje, de beschermheer van het bos. We gingen samen aan de slag met een tekening en zo ontstond Egalus. Het verhaal is geschreven in de Sjeestijd, een tijd waarin niemand tijd had om stil te staan. Behalve één dier… Je kan vast wel raden wie dat zal zijn!”

Wat is je boodschap of tip voor jonge lezers?

“Sommige mensen denken dat talent nodig is om goed te tekenen maar om eerlijk te zijn denk ik dat het vooral een kwestie is van heel veel tekeningen maken. Kilometers tekeningen maken. Een bestelbus vol puntenslijpsel en een vrachtwagentje vol gummen. Een tekening hoeft niet perfect hè. Tekeningen die nét niet af zijn vind ik veel interessanter. Dan wordt je tekening persoonlijk en en ontdek je je eigen stijl. En omdat ieder mens is maakt ieder mens ook een unieke lijn op papier. Dát is pas spannend, niet die rechte lijn, maar je eigen zoektocht met kromme, scheve, dikke, dunne, harde of zachte lijnen. Gewoon heel veel uitproberen! Dan merk je vanzelf wat bij je past. Want iedereen kan een egel tekenen maar niemand tekent een egel zoals jij. En, wat ook zeker heel belangrijk is: nooit opgeven!”

Leesleeuw recensie

Wij schreven een recensie over het boek ‘Schattig’ van Lida Dijkstra en Marije Tolman. Klik hier om de recensie te lezen.

Meer boeken van Marije Tolman:

error: Content is protected !!