Leo Timmers

Leo Timmers (1970) groeide op in Houthalen-Helchteren (België) en is de zoon van kunstenaar Staf Timmers. Vanwege zijn dyslexie las hij vroeger meer stripverhalen dan boeken en al snel begon hij zijn eigen strips te schrijven en tekenen. Hij studeerde Publiciteit en Grafische Vormgeving.

In 1993 debuteerde hij als illustrator met ‘Ted en Netje’ van Agnes Verboven. Er volgen vele boeken, waaronder ‘Aap op straat’, ‘Het eiland van Olifant’ en ‘De bril van Beer’. Zijn boek ‘Een huis voor Harry’ werd uitgeroepen tot Prentenboek van het jaar 2019.  

Foto: Titus Simoens

Aan welk boek uit uw jeugd heeft u goede herinneringen?

“Kinderboeken waren bij ons thuis niet aanwezig. We hadden wel een grote bibliotheek met kunstboeken (mijn vader is kunstenaar). Ik herinner me hoe ik als kind heel vaak in een dik boek van Leonardo da Vinci bladerde. Niet zozeer om zijn meesterwerken te bewonderen, maar om naar zijn technische schetsen van helikopters, kruisbogen en andere machines te kijken. Dat vond ik heel fascinerend.”

Las en tekende u vroeger als kind al veel of had u heel andere hobby’s?

“Ik was dyslectisch en las daarom voornamelijk stripverhalen. Ik begon ook al vroeg zelf strips te tekenen. Vanaf mijn 11de was ik daar al op een heel serieuze manier mee bezig. Ik verzon mijn eigen verhalen en tekende strips van 40 pagina’s. Veel andere hobby’s had ik niet, al heb ik ook veel paard gereden. We hadden thuis een grote pony waar ik veel op reed.”

Hoe ziet uw werkplek eruit en heeft u vaste rituelen tijdens het schrijven?

“Ik werk op de eerste verdieping van ons huis in een ruim atelier. Het is een heel fijne plek met veel licht. Ik heb geen speciale rituelen. Ik trek ’s ochtends naar mijn atelier met een grote kop koffie. Dan neem ik mijn mails door en kies enkele podcasts uit die ik doorheen de dag zal beluisteren. Ik bekijk opnieuw waar ik de dag ervoor gebleven ben en ga weer aan de slag. Een boek maken is een traag proces dat je lang moet kunnen volhouden.”

Werkt u op dit moment aan een nieuw boek of project?

“Ja, ik werk aan een nieuw prentenboek dat pas in het najaar van 2025 zal verschijnen. Ik kan er nog niets over zeggen, behalve dat het wellicht mijn persoonlijkste, moeilijkste en omvangrijkste boek tot nu toe is. Het verhaal had ik al een tijd, maar het duurde even voor ik klaar was om het te gaan uitwerken. Maar dat moment is nu aangebroken. Toch zullen er dit najaar nog 2 hele fijne boeken verschijnen gebaseerd op bestaand werk.”

Als u terugkijkt op uw oeuvre tot nu toe, waar bent u dan het meest trots op?

“Het is moeilijk om er één boek uit te kiezen, maar in het algemeen kan ik zeggen dat ik trots ben dat ik mijn eigen koers ben blijven varen. Met elk boek probeer ik weer nieuwe paden te bewandelen, zowel in de verhalen als de tekeningen. Zo blijf ik evolueren en dat maakt dit werk eindeloos boeiend en spannend. Dat ik hiermee een trouw publiek gevonden heb dat telkens weer uitkijkt naar het nieuwe boek maakt van mij een erg dankbaar mens.”

Heeft u een boodschap of tip voor jonge lezers (of hun ouders/verzorgers/juf/meester)?

“Ik kan iedereen alleen maar aanmoedigen om zo vroeg mogelijk met voorlezen te starten. Prentenboeken brengen kinderen voor het eerst in aanraking met verhalen, verbeelding, concepten en visuele kunst. Dat is heel wat, en het mooie is dat het nog leuk is ook. Voorlezen brengt ook rust, en creëert een sterke band tussen de voorlezer en het kind. Maak er tijd voor, het is zo belangrijk.” 

Leesleeuw recensie

Wij schreven een recensie over het boek ‘Het eiland van Olifant’ van Leo Timmers. Klik hier om deze recensie te lezen.

Ook schreven wij een recensie over het boek ‘De lieve krokodil’, deze kun je hier lezen. 

error: Content is protected !!